Jahá það voru sko pylsur í vísó síðasta föstudag. Það var nú eins gott að ég ákvað að fara. Svo var meira að segja ekki bara bjór heldur líka smirnoff ice, það er nú aldeilis látið við okkur í kreppunni. Það er að sjálfsögðu ástæða fyrir þessu dekri, fyrirtækið vill fá eitthvað frá okkur (sem mér finnst ekkert óeðlilegt). Eftir vísó fórum við niður í bæ og ætluðum á karókí bar. Í heimsku okkar gerðum við að sjálfsögðu ekki ráð fyrir því að það væri ekki búið að opna fyrir söng svo snemma svo við fórum bara í singing bee "partý" í staðinn. Þá voru raddböndin hituð upp fyrir það sem koma skildi. Við mættum stundvíslega klukkan 22 í karókíið en þá voru keppinautar kvöldsins, team Tæland og team Pólland, þegar búin að koma sér fyrir. Hófst þá æði spennandi keppni milli okkar 3ja, þar sem markmiðið var frekar að syngja sem flest lög en að syngja endilega vel (við sungum samt klárlega betur). Við sungum þar til við urðum hásar, bæði okkar lög og tókum einnig undir pólsku lögin, Pólverjunum til mikillar gleði. Kvöldið endaði svo, eins og ungum dömum sæmir, um miðnætti á Subway. Þar kom útsjónarsemi mín sér vel, því ég hafði gripið með mér pepsíflösku úr vísó og slapp því við að kaupa mér kók með bátnum mínum. Iiiit´s kreppa.

Ég er búin að vera í útlöndum, þess vegna hef ég ekkert bloggað. Djók, ég er bara löt.
Það var gaman í sumar, Frakkaland frábært (myndir á facebook), fór heim til Suðureyrar og svo í brúðkaup til Akureyrar. Allt voða skemmtilegt.
Skólinn er byrjaður á fullu og ber andlit mitt þess greinileg merki, þ.e. fölvi, bólur og fallegheit. Ég er að læra um allar vibbabakteríurnar sem láta okkur verða veik. Ef ég hefði ekki gert það áður en ég byrjaði í þessum kúrs myndi ég byrja á því núna að snerta enga hurðarhúna á almenningssalernum nema með pappír. Viðbjóðslegasta almenningsklósettið (fyrir utan skemmtistaði) er sennilega Essó/Subway á Hringbraut. Þar er náttúrulega opið 24 tíma sólarhringsins og aldrei þrifið þannig að það er kannski ekki skrítið hversu mikill sori nær að safnast fyrir. Ég hef nú samt séð svona þrifalista þar sem einhver hakar í og segist hafa "yfirfarið" klósettið. Ég hef fulla ástæðu til að halda að þar séu nú allavega einhverjir lygarar á ferð. Það sannar mál mitt að um daginn settumst við við gluggann og tókum eftir því að einhver hafði greinilega misst sig og hent sósu og allskonar viðbjóði í gluggann. Við höfum nú séð annað eins svo við héldum bara áfram að borða. Um viku seinna settumst við á sama stað og viti menn, sósusullið ennþá á glugganum. Oj.

Allavega, ég er farin upp í rúm, vaknaði 6:00 í morgun og fór í spinning.

Þegar ég er ekki að vinna í tölvunni allan daginn, eins og þegar ég er í skólanum, þá nenni ég hreinlega varla að kveikja á henni. Það þýðir að ég blogga hvorki né svara póstinum mínum. Ég ákvað þó að slá til og eyða nokkrum mínútum af þessu fallega sumarsólstöðukvöldi í að blogga.
Ég fór í vax á föstudaginn. Það er svosem ekki frásögu færandi nema að þegar ég gekk (ég geng reyndar ekki heldur strunsa) í átt að dyrunum var ég önnum kafin við að leita að einhverju í hliðartöskunni sem hékk á hægri hliðinni. Það vildi svo illa til að akkúrat á þessu augnabliki þurfti stór steypustigapallur að skaga út á gangstéttina vinstra megin við mig. Þetta varð til þess að ég dúndraði höfðinu og hálsinum í steypuna og sá stjörnur í millisekúndu. Vandræðaleeegt! Fólki finnast áverkarnir líta út annað hvort eins og köttur (sumir segja vistmenn elliheimilis) hafi ráðist á mig en aðrir halda að þetta sé einfaldlega afrakstur elskulegs kærasta. Mér líst betur á fyrri tillöguna en á endanum þarf ég alltaf að segja alvöru söguna.
Þetta var heldur betur góð vaxferð því þegar vaxkonan mín var að bíða eftir að vaxið þornaði ákvað hún að lauma út einni hljóð- og lyktarlausri sprengju. Það vildi svo illa til að hún misskildi líkama sinn og þessi hrikalegi fnykur braust fram. Semi vandró en við þögðum báðar og vonuðum að vaxið færi nú að þorna.

Fyrsti heimaleikurinn okkar er á morgun, svolítið seint að hvetja fólk til að mæta een kannski fólk skoði þetta í þynnku sinni og ákveði að skella sér út í sólina að hvetja Önnu sína (jú og liðið hennar).

P.s. Ég fer til Frakklands ekkámorgunnheldurhinn!!

Já, eftir minna en mánuð verð ég frjáls kona, nei ég meina stelpa. Það verður ljúft að þurfa ekki að taka vinnuna með sér heim, maður er búinn klukkan 4 og þá er maður búinn. Við fengum nokkurra daga frí milli kúrsa og þá ánetjaðist ég aftur Grey´s Anatomy, þrátt fyrir að vera búin að sjá alla þættina. Ég hreinlega get ekki slitið mig frá þeim.

Ég fór í dagsferð til Akureyrar í gær, mjöög skemmtilegt fyrir utan tapið í leiknum. Fékk mér kólesterólsprengju á Greifanum, LDLið mitt  hefur hækkað fjórfalt við þessa máltíð. Heimferðin var sérlega ánægjuleg nema að við/Olla náði sér í feita hraðasekt. Þvílíkur bömmer, en hún vann þó 648 kr í lottóinu.

p.s.
Hvað lætur fólk halda að það sé töff að ganga í þröngum, sinnepsgulum gallabuxum? Eða hvítum magabol? Jiminn..

Nei, ég er ekki í skemmtilegu partýi og ákvað að blogga kl. hálf 12  laugardagskvöldið fyrir páskadag. Ég er að læra. Svona er þetta.. Ég afvegaleiddist í smá stund og fór að skoða blogg og fann svolítið fyndið á síðunni hjá Kristó og Sillu. Ég ákvað að stela því og birta hér, svona líður okkur mörgum ekki satt?

You know you’re in med school when:

• Your highlighter runs out of ink.
• You can discuss cadaver dissection while eating dinner.
• You find yourself talking about which post office innervates your neighborhood and whether or not two highways anastomose.
• You own a 4-color pen and it’s not enough colors for you.
• You have used up more than 6 highlighters in the past 6 months.
• You have highlighted something you wrote.
• You skip class to study.
• You have made a medical joke and no one laughed.
• Your eyesight has worsened by 10 points or more in the last 4 years.
• You have debated between giving up eating or sleeping in order to find more time to study.
• You have a differential diagnosis for your own abdominal pain that includes names of pathogens.
• The drama in your life is rivaled only by high school.
• You think “courtesy of Wikipedia” should be somewhere on your diploma.
• You have purchased a case of red bull and then complained that it wasn’t enough.
• You have finished an entire season of Friends three days before an exam because you’re so burnt out on studying, but so strung out on red bull.
• You get sleepy after lunch and start thinking about the insulin/glucagon system.
• Anatomy labs make you hungry.
• You can name more amino acids than past presidents.
• You see nothing abnormal about the Obsessive-Compulsive.
  Disorder
• You can’t remember if you came to medical school because you wanted to help people or because you hate yourself.

Gleðilega páska þið sem getið verið á skíðum, leitað að páskaeggi, farið í boð og jafnvel djammað.
Kveðja, Anna (pínubitra).

Í gærkvöldi spilaði ég fyrsta "alvöru" leik ársins, þ.e. fyrsta leikinn í Lengjubikarnum. Leikurinn var á móti Aftureldingu og ég þarf vart að taka fram að við unnum. Ég hafði ákveðið að fara út af í hálfleik til að bruna á árshátíð FL, en þegar maður byrjar að spila er ekki svo auðvelt að labba í burtu. Ég spilaði því 20 mínútur í viðbót af seinni hálfleik og brunaði svo heim. Ég held ég hafi slegið persónulegt met (ef ekki Íslandsmet) í að gera mig til og mætti rétt þegar verið var að bera fram aðalréttinn. Fyrir 6500 kall fannst mér aðalrétturinn ekki vera upp á marga fiska og það var ekki einu sinni ábót! Ég borða nú frekar mikið venjulega, svo ég tali nú ekki um eftir fótboltaleik, og ég var næstum svöng eftir matinn. Ok, kannski ekki svöng, en allavega ekki södd. Það er glatað og að auki var svo dökk súkkulaðifrauð-kaka í eftirrétt að hún var næstum svört. Eins og margir vita finnst mér svart ógeð nema það sé lakkrís. Eníveis, eftir matinn var dregið í happadrætti úr miðunum okkar. Ég fékk 3ju verðlaun í fyrra og ákvað því að gera betur þetta árið. Það varð úr að ég vann fyrstu verðlaun, inneign hjá Iceland express. Ég var hötuð í smástund fyrir eigingirni (elska þig líka Anna), en svo gátum við haldið áfram að skemmta okkur.
Senn líður að upplestrarfríi og tengdu ógeði, þ.e. prófalestri. Þá verð ég ljót og hvít af svefnleysi og feit af nammiáti, jiminn hvað ég hlakka til!!

Eftir 11 daga örvæntingafulla leit hefur yngsti fjölskyldumeðlimurinn, kisustelpan Vala, verið fundinn. Hún var lokuð inni í bílskúr hjá einhverju fólki sem er ekki heima og var bara tilviljun að nágranni þeirra heyrði mjálm. Við vorum búin að telja hana af, þar sem svona langur tími var liðinn frá því að síðast sást til hennar. Hún var horuð eins og við mátti að búað en engu að síður á lífi. Þvílíkur léttir!


Sjá litlu rúsínuna!!

Eins og alþjóð veit, mun framlag okkar til júróvisjón þetta árið vera This is my life, sem Regína Ósk og Friðrik Ómar syngja. Ég hélt með þeim. Ég held nefnilega einhvern veginn ekki að við hefðum komist áfram í aðalkeppnina með tönuð vöðvatröll og laglausa stelpu, jafnvel þó hún sé mjó. Jiminn hvað byrjunaratriðið í Laugardagslögunum var flott! Fyrir júróvisjón/Siggu Beinteins aðdáanda eins og mig var þetta draumi líkast haha.
Spaugstofan var líka megafyndin í gær, allskonar "flashbacks" úr gömlum þáttum (og líka áramótaskaupum, vei!) þar sem verið var að gera grín að júróvisjón. Það mætti halda að ég hefði búið til dagskrána, júró, Sigga og skaup, gerist varla betra.
Eftir keppnina fór ég til Fjólu að spila Party & Co. Ég hef aldrei spilað þetta áður (þess vegna tapaði ég) en þetta var samt mjög skemmtilegt. Ég er til í rematch hvenær sem er við hvern sem er.

Ég nenni ekki að afsaka bloggleysið. Ég hef enga afsökun.

Ég fór í fyrsta skipti í Bláfjöll um helgina. Það var mjög skemmtilegt, en sökum mjöög þungrar æfingar daginn áður ásamt því að kunna sama og ekkert á bretti, leið mér oft á tíðum eins og búið væri að kveikja í lærunum á mér. Ég hef reyndar ekki prófað að láta gera það, en get ímyndað mér að upplifun mín hafi verið svipuð.
Bolludagurinn í gær byrjaði snemma, en fyrsta bollan var borðuð klukkan 9.30 í skólanum, þar sem Vaka var að gefa svöngum stúdentum bollur og kaffi. Ég lét sannarlega ekki staðar numið þar, heldur borðaði nokkrar í hádeginu og aftur um kvöldið og svo borðaði ég líka 2 í dag. Ég játa þetta fúslega og sé ekki eftir neinu. Kannski því Tinna gat ekki borðað bollur og bað mig um að borða nokkrar fyrir sig, já ég segi ekki nei þegar vinkona biður mig um greiða.
Sprengidagur sprengdi mig ekki, ég hamdi mig bara því ég þarf að fara á æfingu á eftir. Ágætis taumhald sem þær hafa.

Ég ætla að klæða mig, og einhvern sjálfboðaliða, í þetta á morgun og syngja og sníkja nammi. Núna þegar maður er orðinn fullorðinn þarf maður ekki að bíða eftir að mamma leyfi manni að borða nammið, maður getur bara étið það allt í einu!
Svona er lífið frábært.

Ég er búin með lífefna- og sameindalíffræð.. Þangað til í janúar að minnsta kosti. Það skemmtilegasta sem ég lærði í þessum kúrs var hvernig viagra virkar. Geðveikt sniðugt. Þetta er búin að vera mesta geðveiki í langan tíma, lærdómur til 6 á morgnanna. Ég lofa sjálfri mér eftir hverja svona törn að þetta sé nú í síðasta skipti sem ég læri nánast ekkert þangað til nokkrum vikum fyrir próf. Nánast undantekningalaust svík ég sjálfa mig.

Það gerist ekkert í mínu lífi þessa dagan nema lærdómur, enginn nennir að lesa um það. Jú það eina sem hefur "gerst" er vídeóið sem ég horfði á. Ég hefði frekar viljað tilbreytingalausan lærdóm en að hafa horft á það.

Ég er aftur komin með prófasjúkdóminn, þ.e. ljótuna. Þó ekki á jafn háu stigi og á sama tíma í fyrra. Ég er farin að læra inn á hana, ótrúlegt hvað einn ljósatími getur gert mikið gagn gegn svona horbjóðssjúkdómi.
Vika þangað til ég er búin í prófum og vanræksla mín á vinum mínum er hrikaleg. Nema á Önnu, hún fær rúmlega sinn skammt af mér. Geðveikt heppin.